Voordeel van religieus leven
Het beoefenen van rituelen of simpelweg de deelname aan een hechte geloofsgemeenschap kunnen een ongelooflijke welkome rust brengen. Dit is misschien de meest tastbare, de meest praktische laag van religie, maar daarom niet minder waardevol. Ze kan ons dagelijks leven letterlijk vormgeven, een gezonde routine bieden en een schijnbare zin geven waar leegte en wanorde dreigen. Maar is dat alles, de enige bedoeling van het leven?

Keerzijde van religieus leven
Religie kan helaas ook veranderen in een dichte sluier. Een krachtig en verraderlijk obstakel dat ons juist afsluit van de ware spirituele dimensie die in ieder van ons huist. Hoe vaak hebben we niet met eigen ogen gezien en zelfs ervaren dat een levend geloof verstijft tot een starre, onwrikbare ideologie?

Negatieve effecten van religie
Een gesloten denksysteem dat de geest volledig overneemt en een bijna totale onzichtbare controle uitoefent. Wanneer dat gebeurt, houdt het op een pad naar het heilige te zijn en wordt het een mentale gevangenis omringd door onzichtbare tralies van goed en fout. In zo’n gevangenis is ware, innerlijke vrede onmogelijk en wordt de ander, degene die anders denkt, anders gelooft, anders leeft, al snel gezien en behandeld als een bedreiging, als een vijand.
Veel (ex)sekteleden ervaren dat de verkondiging leidt tot onverdraagzaamheid, oordeel en verdeeldheid. Kijk maar naar degenen die de leringen met hand en tand verdedigen en je zult zien dat die diepe kalme innerlijke vrede er overduidelijk ontbreekt.

Goede bedoelingen van het menselijk ego
De weg naar de hel is geplaveid met de allerbeste bedoelingen. Er zijn tal van tragische voorbeelden te noemen waarin de meest nobele idealen, zoals het universele streven naar gelijkheid of de droom van een perfect rechtvaardige samenleving volledig werd gewijzigd door het ongetemde, onbewuste, menselijke ego.
Hoeveel christelijke kerken en – sekten beginnen met een adembenemend mooi ideaal: wij behoren bij de Bruid van Christus. Voor dat ideaal wordt alles opgeofferd; je baan, je geld, je tijd, alles wordt in dienst gesteld om bij de Bruid van Jezus te mogen behoren.
Maar de meedogenloze uitvoering ervan door individuen, die hun eigen ego niet hadden overstegen, resulteerde in massaal lijden en onderdrukking.

Wijd gesloten ogen van de leden
De tragedie ontvouwt zich op het moment dat het idee, hoe zuiver ook, besmet raakt door het ego van de leiders/voorgangers. Onder een schijn van toewijding en gerichtheid op God van de voorganger(s), wordt het oorspronkelijke idee een dwingende, destructieve en onmenselijke kracht, die in stand wordt gehouden door het merendeel van de leden van de gemeenschap.
Het latente ego ligt altijd op de loer en springt op zodra het de verleidelijke smaak van macht proeft. Datzelfde ego, die subtiele en alom tegenwoordige kracht in ons menselijke systeem, kan zich meester maken van de meest zuivere, heilige teksten. Het kan de meest verlichte leringen, die als wegwijzers naar de waarheid bedoeld zijn, volledig verdraaien, verkeerd interpreteren en gebruiken voor zijn eigen zelfzuchtige lust naar macht en overheersing over de ander. Wie vragen durft te stellen staat in principe al met één been buiten de gemeenschap.

Religie verandert in ideologie
Een religie die een ideologie is geworden staat niet langer in dienst van spirituele ontwaking, maar in dienst van het ego. Ze leidt jou niet naar diepe innerlijke vrede, maar moedigt de veroordeling van andersdenkenden aan. De oorspronkelijke leringen openen jou niet meer voor zelfinzicht en de diepe kennis van wie je werkelijk bent, maar ze sluiten je op in beperkende oordelen en zinloze conflicten met degene die jouw geloofssysteem niet deelt.
De doelstelling van de leringen worden geleidelijk aan verschoven naar uiterlijkheden; een groter kerkgebouw, meer ledengroei, kinder- en jeugdactiviteiten, e.d. Gemeenteleden worden gemaand om hun leven, hun geld, hun tijd en energie hieraan te “investeren” om verlost te kunnen worden.
Deze vorm van religie is een zware last, een enorme belemmering voor je spirituele groei en je vermogen om een vreedzaam, liefdevol mens te zijn. Het is niets meer dan een ingenieuze creatie van het ego ten dienste van het ego zelf.

Het gaat om het Christusbewustzijn
Welke christelijke kerk of -sekte predikt tegenwoordig nog over het ontsluiten van de bovenzinnelijke dimensie van bewustzijn; een dieper spiritueel bewustzijn, zoals Christus het bedoeld heeft?
In zijn leringen nodigde Jezus ons voortdurend uit tot pure aanwezigheid, over jezelf verloochenen, wat in essentie betekent dat iemand de onwerkelijkheid van zijn ego doorziet, dat valse geconstrueerde ik dat ons in de weg staat.
Christus was dus niet zomaar een man, een uniek historisch figuur. Nee, hij was de belichaming van een dimensie van bewustzijn. Een hoger bewustzijn dat volledig en stralend tot uiting kwam in de mens Jezus, omdat hij zijn eenheid met het goddelijke, met het transcendente, volledig had doorleefd en gerealiseerd.

Wat Hij deed kunnen wij ook!
Christus wordt in de meest verlichte delen van het Nieuwe Testament gepresenteerd als een universele bewustzijnsdimensie, beschikbaar voor iedereen. De apostel Paulus zelf verwoordde dit als volgt: “Niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij.” Hij spreekt over het liefdevol laten oplossen van het ego, zodat het hogere ware bewustzijn door kan breken. Die goddelijke, heldere, ontwaakte essentie die aanwezig is in het hart van ieder mens en in al wat leeft.
Of je het nu Christusbewustzijn of Boeddha natuur noemt, beide concepten wijzen naar dezelfde fundamentele waarheid. Onze ware natuur is dit transcendente, vredige bewustzijn.

Religie als obstakel
Spiritualiteit is niets anders dan: in onszelf laten ontwaken. Jezus heeft ons de weg daarnaartoe getoond. Maar wat als je voelt dat een erkende religie niet langer met je resoneert? Wat als de structuren en regels meer voelen als een belemmering dan als een steun? Weet dan dat dit een prachtige nieuwe fase in de evolutie van  menselijke bewustwording is; volledig los van de geformaliseerde religies.
Het betekent dat je geen externe structuur, geen instituut, geen priester of goeroe nodig hebt om het Christusbewustzijn, de Boeddha natuur, de goddelijke aanwezigheid in jezelf te vinden. Het pad is nu diep, persoonlijk, intiem en uniek voor iedereen. Je bent volledig vrij om je eigen weg uit te stippelen met je innerlijke kompas als enige gids. Welke weg je uiteindelijk ook kiest, of het nu binnen of buiten een traditie is, de essentie blijft uiteindelijk precies hetzelfde.
De tekst, die het bovenstaande ondersteunt kun je lezen in de 1^e brief van de apostel Johannes hfdst 2 vs 27: “Dit wilde ik u schrijven over hen die proberen u te misleiden. Wat uzelf betreft: de zalving die u van Hem ontvangen hebt is blijvend, u hebt geen leraar nodig. Zijn zalving leert u alles naar waarheid, zonder bedrog. Blijf daarom in Hem, zoals Zijn zalving u geleerd heeft.”

Bronvermelding een aanverwante artikelen:
De waarheid over het Christusbewustzijn:
https://www.youtube.com/watch?v=DlWLvhcE_Eg