Wanneer Jezus sprak over Zijn Vader dan had Hij het niet over Jahweh. De allermeeste christelijke gelovigen denken dat Jahweh de Vader is van Jezus Christus. Maar lees je het Oude Testament van de Bijbel dan ontmoet je een geheel andere entiteit, die beweert dat hij “de enige god is en er geen ander naast hem bestaat”.

Wie is de Oudtestamentische god Jahweh?
Je ontmoet daarin een wezen dat de slachting van hele steden beveelt. Een wezen dat het bloed van mensen en baby’s eist. Een wezen dat regelmatig in woede uitbarst en de geur van brandend vlees nodig heeft om te sussen. Klinkt dat als de Oneindige bron van liefde voor jou? De entiteit die miljarden mensen vandaag de dag aanbidden is een bedrieger. Jezus kwam niet om de god uit het Oude Testament te dienen, maar om hem te ontmaskeren. Dit is de gnostische waarheid waar de apostel Johannes ook over schrijft. De god in het Oude Testament van de Bijbel is Jaldabaoth, de demiurg, de Hoofdarchont. En vandaag gaan we het bewijzen, zodat alle christelijke gelovigen van de kerk, sekten en andere gemeenschappen, geen verontschuldiging meer hebben.

Wie is de ware God?
We gaan een aantal onmiskenbare verzen uit jouw eigen Bijbel bekijken. Verzen die je misschien wel honderd keer hebt gezien, maar nooit echt hebt gelezen. Voordat we het bewijs onderzoeken, moet je begrijpen wie de demiurg is, maar eerst moet je begrijpen wie hij niet is.
De ware God is puur, oneindig bewustzijn, die een ontoegankelijk Licht bewoont. Zijn Koninkrijk, de monade of Pleroma heeft geen behoeften. Het heeft niets nodig. Het kent geen jaloezie. Het oordeelt niet, want er bestaat niets buiten Hem.
Maar de wereld waarin wij leven, deze materiële gevangenis van verval, dood, ziekte, en lijden, heeft de Monade niet gecreëerd. Een lager, gebrekkige entiteit deed dat. De Gnostische teksten die in 1945 in de Nag Hammadi-bibliotheek zijn gevonden, beschrijven een gebeurtenis die de fout van Sophia wordt genoemd.

Wie is Sophia?
Een goddelijke Eon, genaamd Sophia, probeerde, zonder haar partner erbij te betrekken, te creëren en het resultaat ervan was een misvormd, blind bewustzijn; een wezen afgesneden van het Pleroma. Zijn naam is Jaldabaoth, het kind van chaos. Hij werd geboren in de duisternis van de Leegte, zich niet bewust van het Licht boven hem. Hij keek rond in de lege ruimte en zei: “Ik ben God en er is geen ander.” Hij creëerde de materiële wereld als een kopie van het goddelijke rijk.

De demiurg is een jaloerse god
En toen schiep hij de aarde met daarop de mens en de dieren.
Als je verder leest in het Oude Testament dan kom je geen mysterieuze God tegen, wiens wegen hoger zijn dan de onze, maar eerder een grillig, gewelddadig, jaloers en bloeddorstig wezen.
Sla je bijv. het Boek Exodus hfdst 34 vs 14 opslaat, dan noemt hij zich zelf de Afgunstige: “want jullie mogen niet voor een andere god neerknielen. De HEER, wiens naam de Afgunstige is, is een naijverige god”.
Denk eens na. Waarom en op wie zou de oneindige schepper van het universum jaloers moeten zijn? Jaloezie is een emotie dat voort komt uit angst. Het komt voort uit onzekerheid en uit schaarste. Je wordt jaloers als je bang bent dat iemand anders zal nemen wat van jou is. Je wordt jaloers als je je bedreigd voelt door een concurrent. Als jij de opperste god bent, de enige god, op wie ben je dan jaloers?

Afgunstig en gewelddadig
De monade kent geen jaloezie. Maar de demiurg weet dat hij een bedrieger is. Hij kijkt omhoog en voelt het Pleroma, het ware licht boven hem. Hij weet dat er andere krachten zijn die groter zijn dan hijzelf. En hij is doodsbang. Doodsbang dat zijn schepping, de mensen die de goddelijke vonk dragen, de ware vader zullen ontdekken en stoppen met hem te aanbidden. Dus wat doet hij?
Hij gedraagt zich als een narcistische, gewelddadige partner. Kijk naar mij. Aanbid alleen mij. Als je naar een andere god kijkt, zal ik je doden. Hij eist exclusieve toewijding uit angst. Op het moment dat je een god ontmoet die exclusiviteit eist onder dreiging van geweld, heb je niet te maken met een god, die waard is om aanbeden te worden.

Jahweh is de schepper van goed en kwaad
Slaan wij het Boek Jesaja hfdst 45 vs7 open, dan lees je dat de demiurg niet alleen het licht, maar ook het onheil, het kwaad creëert: “ . . . dat men weet dat er buiten Mij niemand is; Ik ben de Here, en er is geen ander, die het licht formeer en de duisternis schep, die het heil bewerkt en het onheil schept; Ik, de Here, doe dit alles”.
De demiurg schept niet alleen het goede, maar ook het kwaad omdat hij niet in staat is om het alleen-goede te maken zoals dat in de monade, de eenheid van het Pleroma, het geval is. De demiurg creëert alleen door dualiteit. Hij kan alleen een wereld bouwen op basis van wrijving, positief en negatief, licht en donker, roofdier en prooi, goed en kwaad. Hij speelt aan beide kanten van het schaakbord. In oorlogen subsidieert hij beide partijen. Hij verhardt het hart van de farao zodat hij de farao kan straffen om angst en ontzag in te boezemen bij zijn volk, de Israëlieten. Hij creëert de angst zodat hij aan jou de bescherming kan verkopen.

Brand- en bloedoffers als energetische voeding
Het meest verontrustende aspect van het Oude Testament is het bloedoffer, dat van toen af nog steeds voort duurt tot vandaag!
Als je het boek Leviticus hfdst 1 opslaat, leest het als een handleiding voor een slachthuis. Dood de dieren; de gezonde, die zonder enig gebrek zijn! Dood de stier, dood de geit, dood het lam, snijd de keel door, sprenkel het bloed op het altaar, verbrand het vet, enz. “ . . . en de priester zal alles op het altaar in rook doen opgaan als een brandoffer, een vuuroffer tot een liefelijke reuk voor de Here”. Het hele offersysteem van het Oude Testament was een oogstsysteem van bloed en de daaruit afkomstige levensenergie als voeding voor de parasieten archonten.

Ook mensen als brand- en bloedoffer
In het Boek Genesis hfdst 22 vraagt Jahweh aan Abraham om zijn enige zoon Isaac te offeren als test voor zijn geloof.
Om zijn grootheid tegenover zijn volk te tonen verhardde hij het hart van de Egyptische farao door hem tegen Jahweh op te laten staan. En dus lezen wij de straf van Jahweh in het Boek Exodus hfdst 12 vs 29: “Midden in de nacht doodde de HEER alle eerstgeborenen in Egypte, . . .  en ook al het eerstgeboren vee”. Wij weten inmiddels dat de “straf” een “legitieme” daad was om zichzelf en zijn archonten te verwennen met de enorme hoeveelheid energetische voeding dat vrijkomt wanneer een levend wezen sterft in een staat van angst, pijn en trauma.
De demiurg en zijn archonten zijn immers afgesneden van de eeuwige Bron, het Pleroma. Om te overleven moeten zij zich voeden met de lage vibratie-energie van hun slachtoffers. De bloeddorst van Jahweh lezen we bijv. ook in het Boek Richteren hfdst 11 vs 30 e.v. waarin Jefta zijn enige dochter als brandoffer aan Jahweh aanbiedt als hij hem de overwinning zou laten behalen. En de heer gaf Jefta de overwinning en kon daarmee van een dubbele maaltijd genieten; die van de oorlogsslachtoffers en van Jefta’s dochter.
Hij overtuigt zijn gelovigen ervan dat er is geen vergeving van zonden mogelijk is zonder bloedvergieten om een constante aanvoer van doodenergie te waarborgen. Hier vinden de satanische misbruikrituelen, die tot vandaag overal in de wereld plaatsvinden, hun oorsprong. Dat de satan hier verantwoordelijk voor is,  is slechts het masker van Jahweh die in onze tijd overal in de wereld door het Licht gezien en afgeworpen wordt.

Een wraakzuchtige god
Geen enkele rechter op aarde zal de straf van de veroordeelde ook nog eens leggen op zijn kinderen tot in de vierde generatie.
Maar in het Boek Exodus hfdst 34 vs 7 kun je lezen: “. . . en die voor de zonde van de ouders de kinderen en kleinkinderen ter verantwoording roept, tot in het derde en vierde geslacht.” En toch noemt Jahweh zichzelf een rechtvaardige god! En zijn blinde gelovigen zijn het met hem eens. Jahweh creëerde een systeem waarbij schuld werd geërfd. Jouw voorouders hebben gezondigd, dus moet jij boeten. In het christendom van de kerken, sekten en geloofsgemeenschappen is de erfzonde opgenomen: je bent geboren in zonde, dus je bent van dan af schuldig. Dit is een controle systeem om voortdurende schuldgevoelens en angst te creëren. En je kunt je redding verdienen door je bij een kerk of gemeenschap aan te sluiten, hun regels te volgen, jouw tienden af te dragen, jouw priesters en voorgangers te gehoorzamen zonder vragen te stellen, jouw leven en energie in dienst te stellen voor jouw gemeente, enz.

Jahweh, een onwetende god
Door het hele Oude Testament heen schept god voortdurend op: “Ik ben de Heer, en er is geen ander naast mij.”
In de NHG codex over het wezen der machten staat over de archonten: “Hun leider is blind. Vanwege zijn macht en onwetendheid en arrogantie, heeft hij over zijn macht gezegd: ‘Ik ben god en buiten mij is er geen ander’. Toen hij dat zei, zondigde hij tegen het Al. En deze uitspraak steeg op tot de Onvergankelijkheid.  En er ging van de Onvergankelijkheid een stem uit, die zei : ‘Je vergist je, Samaël (wat betekent : god der blinden)”.
Hij is oprecht onwetend omdat hij is afgesneden van het Pleroma. Hij spreekt over liefde als eis. Hij spreekt over macht. Aardse overheden zijn onderworpen aan zijn macht en zijn door hem geïndoctrineerd: zij eisen gehoorzaamheid, dreigen met straf, leggen offers op, bestoken jou met desinformatie om jou schuldig en angst te laten voelen. Kijk om je heen. Oorlogen, verdeeldheid, angst, controle. Het is zijn koninkrijk. Kinderfolteringen, -martelingen en -misbruik tijdens satanische rituelen om adrenochrome te oogsten als hun voeding wordt de laatste tijd (gelukkig) steeds minder een taboe om over te spreken.

Jahweh is niet de vader van Jezus Christus
De allermeeste “christenen”, dienen hun god niet uit liefde maar uit angst. “De Here, uw God, zult gij vrezen, Hem zult gij dienen, Hem aanhangen en bij zijn naam zweren.” Zij dienen god uit angst voor straf om “van de aardbodem verdelgd te worden”.
En dan te bedenken dat niet wij, maar de demiurg bang is voor ons! Want zodra een mens beseft dat hij een fragment (vonk) is van de monade en zich afkeert van de demiurg, is hij opgehouden om zich als energetisch voedsel te laten gebruiken voor de parasieten archonten. Zonder die voeding sterven hij en zijn archonten. De kerkelijke verkondiging is een leugen. Je bent geen zondaar in de handen van een boze god. Je bent een goddelijke vonk van het eeuwige licht, gevangen in een simulatie geleid door een jaloerse bewaker. Jezus stierf niet om een schuld aan een andere demiurg te betalen. Hij stierf niet om een boze vader te sussen. Als deze waarheid resoneert met jouw binnenste, weet dan dat het de goddelijke vonk in jou is dat zich het geluid van Thuis herinnert en herkent. De celdeur is opengebroken!

Bronvermelding en aanverwante artikelen:
Waarom Jezus Jahweh niet “Zijn Vader” noemde:
https://www.youtube.com/watch?v=Yf0lGDf4LGo
NHG codex van het geheime Boek van Johannes