De Vader is niet de god van de kerken
De ene God en Vader is niet de god van tempels en gebouwen. Hij is niet de godheid van geboden in steen gehouwen. Hij is het geheim dat zo diepgaand is dat georganiseerde religies eeuwenlang elk spoor van Zijn bestaan uit het menselijk bewustzijn probeerden te wissen.
De waarheid is dat, voordat er een godheid ontstond om werelden te vormen, er slechts de Ene perfecte eenheid van de Monade was. En binnen die eenheid, bestond jij al.
Het Evangelie van Johannes begint niet met de schepping. Het begint met de Onbegrijpelijkheid zelf in vs 3: “Door het Woord is alles ontstaan en zonder het Woord is er niets ontstaan”. Het beschrijft een realiteit zo compleet dat het niets naast zich nodig heeft. Het kent niets buiten zichzelf omdat er niets buiten zichzelf is. Het bevat in zichzelf alle mogelijkheden. Dit is het verhaal van de God van wie je werkelijk bent.

Jouw relatie tot de Vader
Valentinus, de gnostische leraar uit de 2e eeuw, noemde deze toestand van perfectie: het Pleroma, de volheid. Bewustzijn stroomt uit de monade in golven van goddelijke intelligenties die eonen worden genoemd. Deze eonen zijn geen aparte goden. Het zijn facetten van het ene onverdeelde bewustzijn dat zichzelf verkent via eindeloze uitzichten.
Stel je voor dat je voor een oceaan staat die zo uitgestrekt is dat er geen oever en geen bodem te bekennen is. Stel je nu voor dat jij niet voor deze oceaan staat, maar dat je een enkele druppel water bent van die oceaan, die probeert te begrijpen dat de oceaan jouw ware aard is. Dit is de relatie tussen jouw geïndividualiseerd bewustzijn (de vonk) en de monade (het vuur).

Het ontstaan van de demiurg
De Gnostische teksten vertellen een verhaal over hoe onze fysieke realiteit is ontstaan. De wereld van de demiurg was geen doelbewuste creatie van de monade. De demiurg was een kosmisch ongeluk.
Uit de volmaaktheid van het Pleroma kwam Sophia, het eon wiens naam wijsheid betekent, tevoorschijn. In haar passie om het onkenbare te kennen, straalde ze uit zonder haar paargenoot, te betrekken; zonder de evenwichtige polariteit die harmonie in het goddelijke rijk handhaaft.
Uit deze onevenwichtige uitstraling ontstond iets grotesk; een wezen, geboren uit schaduw en verwarring. Zijn naam was Jaldabaoth, de demiurg. Deze entiteit, blind voor het Pleroma boven hem, keek naar de leegte en verklaarde: Ik ben God en er is geen ander. Hij is de godheid van het Oude Testament. Hij is de jaloerse god die offer, gehoorzaamheid en onderwerping eist. Deze god is niet de ware Bron. Hij is een onwetende archont die vonken van het licht van de monade gevangen houdt in materiële lichamen.

De demiurg is de god van het Oude Testament Yahweh
Yahweh is de god die creëert wat wij ervaren als fysieke realiteit. Jij bent echter een vonk, een fragment van de monade zelf, gevangen in een simulatie, tijdelijk je oneindige aard vergetend, spelend in het theater van tijd en ruimte, de matrix.
De vroege kerkvaders begrepen de revolutionaire consequenties van deze Kennis. Zij zagen het gevaar meteen: Als elk mens een vonk van de monade in zich draagt, is er geen tussenpersoon nodig. Geen enkele priester kan dan tussen jou en de Bron staan. Als je al goddelijk bent, heeft de kerk niets om aan jou te verkopen.
Daarom verwijderden keizer Constantijn en de verzamelde bisschoppen in het jaar 325 na Christus op het Concilie van Nicea systematisch alle Gnostische evangeliën uit het canon, de definitieve, door de kerk of geloofsgemeenschap vastgestelde lijst van boeken die als goddelijk geïnspireerd en gezaghebbend wordt beschouwd.

Yahweh is de kerkelijke god van het christendom
Sindsdien werd de naam van de Monade methodisch uit de christelijke theologie gewist en vervangen door een persoonlijke god die zich gedraagt als een menselijke koning. Een koning die belastingen, loyaliteit en angst eist.
Augustinus, de theoloog uit de 4e eeuw wiens geschriften gezaghebbend waren voor het westerse christendom verwierp expliciet het gnostische begrip van de goddelijke vonk binnenin de mens. Hij betoogde dat de menselijke natuur totaal verdorven is door erfzonde en niet in staat is God te benaderen zonder de bemiddelende genade die, via de sacramenten van de kerk, werd uitgedeeld. Door de kerk de exclusieve uitdeler van goddelijke genade te maken was het evangelie geen theologie meer, dit was politiek.

Christelijke geloofsgemeenschappen aanbidden de verkeerde god
Augustinus en de andere kerkvaders creëerden een machtsstructuur die het Europese bewustzijn al meer dan duizend jaar domineert. De monade moest vergeten worden. De directe route naar de Bron moest worden afgesloten. De radicale leer, dat jij in jouw diepste essentie de Bron zelf bent, moest als ketterij worden bestempeld en verbrand worden; samen met de lichamen van degenen die dit durfden te onderwijzen.
Maar de waarheid is als water dat zijn weg vindt door elke scheur. Door de geschiedenis heen hebben individuele zoekers de sluiers van de kerkelijke leer doorbroken en de directe relatie met de monade bekend gemaakt. De golf staat niet los van de oceaan. De lichtstraal is niet gescheiden van de zon. Jij bent in essentie de monade die zichzelf ervaart.
Dit is een directe verwijzing naar wat je uit eigen ervaring kunt verifiëren.

Wat jij niet bent
Wanneer het lawaai van de denkende geest afneemt, wanneer je de conditionering van de samenleving verwijdert, openbaart het ongerepte bewustzijn, dat altijd aanwezig is geweest, zich in jou. Het Evangelie van Thomas vermeldt dat Jezus zegt: “Als je voortbrengt wat in je is, zal wat je hebt je redden. Als je dat niet in je hebt, zal wat je niet in je hebt je doden.” Wat zit er in jou? Het is niet jouw persoonlijkheid. Het zijn niet jouw herinneringen. Het is niet jouw sociale status. Het is de monade, het onverdeelde bewustzijn dat vóór alle verhalen bestaat.
Jouw ware aard is niet het lichaam, dat op een dag weer tot stof vergaat. Jouw ware aard is zelfs niet de ziel, waarvan mystici spreken, die van leven naar leven trekt. Jouw ware aard is de monade zelf die als waarnemer nu door jouw ogen kijkt.

Let op de valkuilen van de demiurg
Gnostici wisten dat de mens lijdt aan een vorm van kosmische geheugenverlies. De Archonten, de machten die de materiële wereld regeren, willen niet dat jij deze waarheid onthoudt. Hun bestaan hangt af van jouw vergeetachtigheid. Hun kracht hangt af van jouw identificatie met het beperkte zelf, dat beheerst wordt door verlangens en angst. Elke reclame die je ziet, elke sociale druk om je aan te passen, elke stem die jou vertelt dat je niet spiritueel genoeg bent, niet waardig genoeg bent, zijn echo’s van de archontische agenda om jou in slaap te houden. Zodra jij gelooft dat je afgescheiden bent van de Bron en dat je een zondaar bent, verkoop jij je verlossing aan de Archonten.
Jezus was geen offersslachtoffer dat stierf voor onze zonden. Hij was een onthuller. Hij was iemand die zijn verbintenis met de Monade volledig bewust was en anderen kwam herinneren aan hun eigen goddelijke aard. Zijn boodschap was niet geloof in Mij, dan ben je gered. Zijn boodschap was: onderzoek jezelf!
Hij zei dat “wanneer je de twee tot één maakt en wanneer je het binnenste als het buitenste maakt en het buitenste als het binnenste en het bovenste als het onder”, je het Koninkrijk binnenkomt. Dit is geen morele leer. Dit is een technische instructie over bewustzijn. De dualiteiten: zelf en de ander, goed en slecht, intern en extern, zijn constructies van de denkende geest. Wanneer je deze dualiteiten ontstijgt, wanneer het gevoel van scheiding oplost, blijft de oorspronkelijke eenheid over.

De dagelijkse oefening in de praktijk
Hoe beoefen je deze Kennis vandaag in een moderne wereld vol lawaai? Het begint met stilte. Niet de gedwongen stilte van het onderdrukken van gedachten, maar de natuurlijke stilte die ontstaat als je stopt met ze na te jagen. Dit is wat Jezus bedoelde toen hij onderwees dat zijn discipelen voorbijgangers zouden worden. Een voorbijganger beweegt zich door de wereld van schijn zonder er door gevangen te worden. Jij bent hier om je te herinneren wat je altijd bent geweest.
Hoe leef je met deze erkenning? Niet door je terug te trekken uit de wereld. Niet door het lichaam te ontkennen of het materiële bestaan te verwerpen, maar door in het dagelijkse leven te bewegen met de lichtheid van iemand die weet dat het allemaal een spel is. Je doet nog steeds volledig mee. Je werkt, je creëert, je houdt van, maar zonder het wanhopige vasthouden dat afkomstig is van het geloven dat deze wereld alles is wat er is. Je brengt aanwezigheid in elk moment omdat je herkent dat dit moment nu de monade is die zichzelf ervaart vanuit jouw specifieke perspectief.
Ja, jij bent de monade, maar jij bent de monade die vergeten is. De toewijding aan dit ontwaken is belangrijk; de dagelijkse discipline van meditatie en zelfonderzoek. Dit is de manier waarop geheugenverlies wordt genezen. De monade is uitgestrekt en er zijn nog wel meer sluiers die we in volgende artikelen samen zullen optillen.

Bronvermelding en aanverwante artikelen:

https://www.youtube.com/watch?v=4U2Q_T5J1L4&t=15s

https://www.levensreis.nl/index.php/2025/09/19/onze-god-jahweh/