De ondergang van onze beschaving

Aan de beschaving, die vanwege het christendom is geworden tot wat wij heden meemaken, zal een einde komen.

Inleiding.
In alle tijden en eeuwen zijn er mensen geweest, die op zeker moment(en) in hun leven vragen in zich op voelen komen, zoals: “Wie ben ik?”, “Waarom ben ik geboren?” , “Wat doe ik hier?”,  “Waar ga ik heen?” enz.

De beroemde psychiater Carl Gustav Jung onderzocht dit fenomeen en beschreef de mens als een spiritueel wezen. Ook Jezus Christus heeft het over de mens als tweevoudig wezen: de natuurlijke mens, die zich “thuis” voelt op deze aarde enerzijds en de innerlijke mens, die zich zijn gevangenschap bewust is en naar “zijn Thuis” terug verlangt; een soort heimwee gevoel.

Door de Tijdperken en Eeuwen heen hebben zich diverse crises voorgedaan om de mensen bewust te maken Wie en Wat de mens is en wat het doel is van zijn leven op aarde.
Lees maar eens wat de Joden in een discussie met Jezus tegen Hem zeggen: “Voor een goede daad zullen we u niet stenigen,” antwoordden ze, “maar wel voor godslastering: u bent een mens, maar u beweert dat u God bent!” Jezus zei: “Staat er in uw wet niet geschreven: “Ik heb gezegd: “U bent goden’”?

De mens is een ingekapselde God
De zondeval is in feite een val van het goddelijke Zelf in steeds dichter wordende materie, die de Mens, die Hij eerst was, door de eeuwen heen steeds verder omhulde tot er een ridicuul restje overbleef; de huidige staat van de mens.

De verleidende machten – die zeiden: Laat Ons mensen maken – ,  verblindden de mensen door hen te zegenen met materiële rijkdommen en veel kinderen, mits de mensen zich onderwierpen aan hun wetten, die zij via Mozes doorgaven. De mensen wisten niet beter, zij konden niet beter weten, dan dat zij met de enige god te maken hadden; de demiurg was immers hun schepper!

Het Boek Genesis vertelt hoe deze god, de mens in een diepe slaap deed vallen. Het was de slaap om zijn Bewustzijn, zijn oer-Weten, toe te dekken met het kleed van Vergetelheid. De mensen zijn, op enkele uitzonderingen na, gaandeweg hun ware Aard en hun Afkomst vergeten.

De filosofie, die heden ten dage steeds meer de overhand neemt, is dat de mens zijn eigen God is. Het is de demiurg, de Hoofdarchont, en zijn aartsengelen, ook wel: archonten of demonen genoemd, die de toevloed van materie en geld als zegeningen kwalificeert.

De eerste christengemeenten vormden het Lichaam van Christus
Slechts in de eerste eeuwen konden de eerste Gemeenten, onder het wakend oog van de apostelen, als het Lichaam van Christus functioneren, waarvan Jezus Christus, hun opgestane Heer en Meester, het Hoofd is.

De gegronde vrees dat, spoedig na hun heengaan, roofgierige wolven de Gemeenten binnen zouden sluipen en de kudde niet zullen sparen, is bewaarheid geworden; de Bijbelse historie bevestigt dat de tijden daarna een surrogaat Kerk is gegroeid dat in geen enkel opzicht nog de kenmerken draagt van de oorspronkelijke Gemeente.

Beschouwen wij de vele honderden christelijke kerken en sekten, die als een lappendeken van diverse formaat en kleur, over het land verspreid ligt dan komt dit weinig overtuigend over, wanneer elke sekte van zichzelf beweert dat zij het Lichaam van Christus vertegenwoordigt.

Verschil van Gemeente toen met die van nu
In vroeger tijden, van de verbreiding van het Evangelie door de apostelen, oefenden de gestichte Gemeenten hun zegenrijke invloed, van het afsterven van het ik aan het kruis, het oordeel, de opstanding en verlossing, uit op de omgeving. Zij verspreidden een harmonieuze relatie met de ware God en de natuur. En dit heeft weer zijn gunstige weerslag op de kunst en cultuur van de tijden daarna.

Wat de hedendaagse apostelen en kerkleiders als zegening ervaren is de macht, die zij over hun kudde in Gods Naam uitoefenen en het geld, dat zij ter verbreiding van hun evangelie besteden, maar daarbij zichzelf natuurlijk niet vergeten te verrijken. Het amorele en redeloze bloeien rijkelijk in die gemeenschappen onder het mom van vooruitgang en bevrijding.

Het verlaten van de aloude paden, die uitgezet zijn volgens de christelijke leer, zag men vroeger als het intreden van de duisternis.
De tegenwoordige geestelijke leiders zien deze verbreking van christelijke waarden als vooruitgang en bevrijding van het wettische.

De schadelijke invloed van het huidige “christendom” is dat de jeugd geen binding meer heeft met dit soort christelijk beleven en zich steeds meer aangetrokken gaat voelen tot andere godsdiensten, die “onze vaderen niet gekend hebben” of dat ze zich als agnostisch of atheïstisch zijn gaan profileren.

De christelijke beschaving is bezig te verdwijnen
Dankzij de invloed van het christelijke leven is een cultuur ontstaan met een maximum aan individuele vrijheid, geborgenheid en veiligheid. De mensen leefden meer in relatie met de natuur en de niet-zichtbare werelden.

Geleidelijk aan moest het werk van kunstenaars en schrijvers naast Gods goedkeuring ook begrijpelijk en aangenaam voor de mens worden.  Denk bijv. aan de opkomst en bloei van de cultuur tijdens de dagen van de Renaissance, de cultuursteden, de metropolen van onze tijd!

Het begrip “Renaissance” staat dan ook voor de herleving van de menselijke waarden. Men streefde niet alleen meer naar zaligheid in het hiernamaals maar ook naar een bevredigend aards bestaan. Het hebben van en uitdrukking geven aan alle mogelijke menselijke genoegens werd niet meer bij voorbaat als een zonde gezien.

Echter, alle dingen in deze geschapen wereld van de demiurg als wereldbouwer zijn aan het onverbiddelijke Rad van geboorte – opgang – opbloei – neergang en dood gekluisterd. Trouwens, alles wat geschapen is, neemt, evenals het lot van de Schepper zelf, een begin en een einde. De christelijke, westerse beschaving vormt hierin geen uitzondering. Na een bloeitijd, zoals hierboven beschreven, gekend te hebben is de onherroepelijke neergang in gang gezet met uiteindelijk het verval.
Staat er niet geschreven: “De mens is als gras en zijn schoonheid als een bloem in het veld: het gras verdort en de bloem valt af, maar het woord van de Heer blijft eeuwig bestaan. Dit woord is het evangelie dat u verkondigd is”.

Kenmerken en oorzaken van het verval
De economische – louter economische! – opbloei van het Westen schiep de verwende generatie van na de laatste wereldoorlog; een generatie van roes en doodsdrift.

Onder invloed van humanisme, ontdekkingsreizen, wetenschappelijke ontdekkingen en uitvindingen wordt de aandacht voor de mens als individu groter.
Het nieuwe mensbeeld heeft een nieuw type kunstenaar tot gevolg dat zichzelf als scheppende kracht ziet. Maar het humanisme weet geen raad met het bestaan van het kwaad, het lijden, de zin van het leven.

Het Christustusbeginsel in de mens is vrijwel uit het collectieve bewustzijn van de mensen verdwenen en daar is cultuur voor in de plaats gekomen. Deze is de laatste fase van het proces, dat zich zowel individueel – in ieder mens afzonderlijk – als mondiaal ontvouwt.

In het laatste Bijbelboek Openbaringen staat dit rijpingsproces, waar wij ons met z’n allen in bevinden, als volgt beschreven: “Wie onheil aanricht zal nog meer onheil aanrichten, en wie onrein is zal nog onreiner worden. Wie goed doet zal nog meer goeddoen, en wie heilig is zal nog heiliger worden.”

Het zichtbare verval van de natiën
Sommige leden van christelijke kerken en stromingen nemen met een zekere bezorgdheid de verwereldlijking van hun leiders waar. Het overgrote deel van hen sluit liever de ogen, ontkennen, negeren en kijken weg uit angst voor de werkelijkheid waar zij vrijwel dagelijks mee te maken hebben. Over dit fatale mechanisme, dat mens-eigen is, heb ik hier eerder geschreven.

Wij zien hoe deze mentale instelling van de massa de Europese Unie tot een lichaam zonder ziel, een lijk in ontbinding, heeft gemaakt. Europa islamiseert versneld door grote hoeveelheden immigranten, die onze landen binnenstromen.

De “wakkeren” onder de autochtone bevolking proberen deze binnenkomers nog zoveel mogelijk tegen te houden, maar binnen de muren is de verrotting te ver gevorderd om het tij te keren. Men probeert de ondergang met economische en technische middelen enigszins nog wel in toom te houden maar in een lichaam zonder ziel ontbreken de krachten om deze machten te weerstaan.

Onze regeringen verwelkomen en bevoordelen de nieuwkomers en leggen een deken van zwijgen over ons, de oorspronkelijke bewoners, heen om alle barbaarsheid te bedekken. Met het compromis, waarbij interraciale huwelijken een mengbevolking scheppen, wordt het verval gecompleteerd.

Eerder schreef ik erover, dat onzichtbare machten en krachten de mensen vijandig gezind zijn en uit zijn op hun ondergang. Alle culturen, zoals de Japanse, Chinese, Marokkaanse, Indiase, enz. mogen deze behouden.
Maar de blanke, westerse cultuur moet verdwijnen door massale instroom van vreemde, barbaarse culturen; want christenen zijn het geweten van de volkeren. Zij moeten zoveel mogelijk worden uitgeroeid.

Ik wil dit artikel beëindigen met een stukje dat ik grotendeels heb overgenomen van dit gelijknamige artikel. 
“Links droomt, en dromen levert geld, posities, macht op. ‘Nieuw Rechts’ wil niet weten dat de opkomst van de islam het gevolg is van het loslaten van het christelijke waardenstelsel. Het wil geen verband leggen tussen die opkomst en de staat van mentaal en moreel verval waarin Europa verkeert.
Religie was altijd de binding van een volk. Die binding is er niet meer. We spartelen in een multicultureel moeras van verwoede identiteit zoekers (ergens bij horen) en uitgesproken individualisten. Er is niet een democratie, maar een economie. Nederland is een bedrijf, aldus de liberale premier. De Dictatuur van het Geld is het laatste en meest moordende symptoom van de Ondergang van het Avondland. En ondertussen blijven de politici dromen verkopen, handelend in hoop. Maar is er dan geen oplossing? Nee, die is er niet. Of die is er wel, maar die ligt niet op het vlak van de collectiviteit . . . . “

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *