De Stilte liet mij ontwaken
Om me zacht te laten kennismaken
Met zang en hoge klanken, uit fijnbesnaarde sferen
Die mijn zelf liefdevol resonerend lieten vibreren
Verstilde stemmen en ongeschreven noten
Deden in mijn hart hun ‘Taal’ ontbloten
Hun uniek samenspel van klanken en kleuren
Deed iets ‘in mijn nog willen’ breken, en gebeuren
Ontsteeg ik voor even deze aardse zwaarte
Tot dimensies van transparanties en klaarte
Waar niets zich laat beschrijven noch verwoorden..
Heel even Thuis, zonder hinder van het ‘ego-geruis’….
